Beelden van Steen:
 
Geschiedenis van het Beeldhouwen
 
Beeldhouwkunst is een van de beeldende kunsten. In het algemeen verstaat men onder beeldhouwkunst de vervaardiging van portretten, koppen, bustes, torso's en beelden uit marmer, graniet, zandsteen, beton enz.
In de prehistorie ontstaan (o.a. de Venus van Willendorf), is de beeldhouwkunst van alle tijden en plaatsen. Enkele van de belangrijkste stijlen zijn klassiek Egyptisch, Grieks (de discuswerper, Venus van Milo), Romeins, gotisch en Renaissance. Meestal waren het voorstellingen van mensen of goden, maar ook andere onderwerpen zoals dieren, mythologische figuren of abstracte vormen waren dankbare objecten om in steen uitgebeeld te worden. In vele kerken en kathedralen vindt men talloze heiligenbeelden aan de kolommen, en musea over de hele wereld hebben (soms enorm uitgebreide) collecties beeldhouwwerken, maar vele kunstwerken zijn ook te bewonderen in parken, tuinen, enz.

Tegenwoordig denkt een beeldhouwer zelden in de eerste plaats aan de techniek van het hakken, in steen of hout. De huidige beeldhouwkunst heeft zich een veel groter palet aan uitdrukkingsmiddelen eigen gemaakt.

 

Venus van Willendorf 24000 j.v.Chr. De Venus van Willendorf is een beeldje dat in 1908 door de archeoloog Josef Szombathy op een laat-paleolithische vindplaats bij Willendorf in der Wachau (Oostenrijk) is gevonden. Dit dorpje ligt op de linker Donau-oever en behoort tot de gemeente Aggsbach.
Venus van Milo 130 j.v.Chr. De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos (Italiaans: Milo) in de Cycladen.